(1918-1955) organista-wirtuoz, dyrygent.
Urodził się 21 września 1918 r. w Limanowej. Był synem sądeckiego kolejarza Tomasza Oćwiei i Wiktorii Wendacz. Ukończył szkołę podstawową w Nowym Sączu oraz Salezjańską Szkołę Organistowską w Przemyślu. Kształcił się także w konserwatorium Polskiego Towarzystwa Muzycznego we Lwowie pod kierunkiem Józefa Rubingera. W 1939 roku uzyskał dyplom.
Maturę zdał eksternistycznie w II Państwowym Liceum i Gimnazjum im. Karola Szajnochy we Lwowie. W czasie II wojny światowej przebywał na terenie ziemi krakowskiej, kieleckiej i nowosądeckiej, gdzie udzielał lekcji gry na fortepianie i organach.
W 1945 roku został wykładowcą Państwowego Konserwatorium Muzycznego w Katowicach. Rok później wyjechał do Wrocławia, gdzie objął funkcję organisty katedry św. Jana Chrzciciela. W latach 1946–1950 studiował muzykologię na Uniwersytecie Wrocławskim.
Od 1949 do 1951 roku pracował jako dyrygent chórów we wrocławskiej rozgłośni Polskiego Radia, prowadził też transmitowane w radio recitale organowe. Kierował budową organów w sali Polskiego Radia na Krzykach.
Zmarł 29 lipca 1955 r. we Wrocławiu. Został pochowany obok rodziców na cmentarzu komunalnym wNowym Sączu.
Źródła:
- Wikipedia
- zdjęcia z archiwum rodzinnego Teresy Sobierajskiej (córki) oraz Krzysztofa Oćwiei (syna)
